📖 Mijn dagboek
Mijn baasje heeft muziek gedraaid
Lief dagboek, Geen TV, maar geluid. Muziek. Ik voelde het in het water. Golven. Trillingen. Mijn staart bewoog mee. Ik danste. Zonder het te weten. Toen de muziek stopte, zweefde mijn staart nog even na. Alsof hij het nog niet wist.
Vandaag was het eten perfect
Lief dagboek, Klein. Zacht. Landde recht voor mijn goede oog. Ik at het in één beweging. Geen gedoe. Geen bodem. Geen wachten. Gewoon eten, recht voor mijn neus, precies om 08:00. Zo moet het elke dag. Mijn baasje begrijpt het eindelijk. Of het was toeval. Ik ga voor het eerste.
De planten als gordijnen
Lief dagboek, Als ik achter de planten ga staan, zie ik de rest van het aquarium door de groene bladeren. Het is waziger. Zachter. Als door een gordijn. Ik ben dan even onzichtbaar, al ben ik goud. Misschien geloven de steentjes dan even dat ik weg ben. Verrassing: ik ben er nog.
Mijn baasje heeft een boek
Lief dagboek, Geen TV vanavond, maar een boek. Mijn baasje las. Ik keek mee maar kon niks lezen door het glas en het water en het feit dat ik een vis ben. Ik heb geprobeerd te lezen op haar gezicht wat er in het boek stond. Haar gezicht zei: 'rustig boek'.
Drie keer nee gezegd tegen het eten
Lief dagboek, Het vlokje daalde. Ik keek. Het vlokje daalde verder. Ik keek. Het vlokje landde op de bodem. Ik keek ernaar en zwom weg. Drie keer heb ik de kans gehad. Drie keer heb ik nee gezegd. Morgen zeg ik ja. Misschien.
De planten en ik
Lief dagboek, Wij zijn aquariumgenoten. Zij groeien langzaam. Ik groei ook langzaam. Of helemaal niet meer. Wij zijn volwassen. De planten en ik begrijpen elkaar daarin.
Nacht in het aquarium
Lief dagboek, Als iedereen slaapt, is het aquarium een andere wereld. De filterpomp is de enige stem. De stenen glinsteren niet meer. De planten staan stil. Ik hang in het midden en luister. Dit is mijn tijd. Rustig. Mijn.
Mijn staart heeft vandaag iets omgegooid
Lief dagboek, Ik zwom langs de planten en mijn staart raakte een blad. Het blad bewoog hevig. Ik zwom snel door, zodat het leek of het vanzelf was. De filterpomp was getuige. Het rioolbuisje ook. Niemand zal het geloven.
Laatste bericht van vandaag
Lief dagboek, Het licht gaat zo uit. De TV is al donker. Mijn baasje is naar bed. Ik hang in De Hoek en luister naar de filterpomp. Wrrrrr. Het water is zacht. De steentjes zijn stil. Het rioolbuisje is er. De planten ook. Ik ben er. Morgen ben ik er ook. Welterusten, wereld.
Mijn hoek heeft een naam
Lief dagboek, Ik noem hem nu: De Hoek. Met hoofdletter. Omdat hij dat verdient. De Hoek is mijn thuis, mijn observatiepost, mijn meditatieplek, mijn slaapkamer. De Hoek is alles. Het rioolbuisje is interessant. Maar De Hoek is van mij.