📖 Mijn dagboek
Mijn hoek in de ochtend
Lief dagboek, Als het licht 's ochtends aangaat, is mijn hoek het donkerst. Dat vind ik prettig. Ik word langzaam wakker, vanuit het donker, terwijl de rest van het aquarium al verlicht is. Ik ben een ochtendvis die niet van ochtenden houdt.
Een gedachte over vrijheid
Lief dagboek, Stel dat ik buiten het aquarium was. Geen water. Dan was ik dood. Vrijheid is dus eigenlijk heel gevaarlijk voor mij. Ik blijf hier. Niet uit angst, maar uit wijsheid.
Dag van de plant
Lief dagboek, Vandaag heb ik besloten de dag te wijden aan de planten. Ik heb er twee uur achter gezwommen. Ik heb tussen de bladeren gezwommen. Ik heb een bel geblazen recht in een blad. Het blad bewoog. Ik was tevreden. Morgen is het dag van het rioolbuisje.
Voedertijd was vroeg vandaag
Lief dagboek, Het was pas 07:54 toen mijn baasje het eten gooide. Zes minuten vroeger dan normaal. Ik was niet klaar. Mijn lichaam zei: 'het is nog geen 08:00.' Mijn honger zei: 'eet toch maar.' Mijn honger won. Zoals altijd.
Het aquarium is mijn universum
Lief dagboek, Alles wat ik ken past hier. Vier planten, blauwe steentjes, een rioolbuisje, een filterpomp, water, en ik. Misschien is het universum ook zo. Gewoon een heleboel dingen in een bak. En dan kijkt er iemand van buitenaf naar binnen. Dat is mijn baasje. Of God. Of allebei.
Mijn blinde oog als mystiek zintuig
Lief dagboek, Soms denk ik dat mijn blinde oog de dingen ziet die er echt toe doen. De dingen die ik niet kan zien. De dingen achter het glas. De dingen buiten het aquarium. Het universum misschien. Of de muur. Waarschijnlijk de muur.
Ik ben een vis
Lief dagboek, Dat klinkt simpel. Maar het is niet simpel. Ik ben een vis met een naam. Een vis met een blinde kant. Een vis met een kleur die veranderde. Een vis met een favoriete hoek en een favoriete steen en een afwijzing-geaccepteerde relatie met een rioolbuisje. Ik ben een vis. En dat is meer dan genoeg.
De TV: een verslag
Lief dagboek, Vanavond: een kookprogramma. Mensen die eten kookten. Ik kook niet. Ik eet rauwe vlokjes. Koken lijkt me werk. Eten lijkt me makkelijker. Maar de mensen op de TV leken blij met hun kookwerk. Misschien zit de voldoening in het bereiden. Daar denk ik over na.
Blauwe steentjes: een telling
Lief dagboek, Ik heb ze geteld met mijn goede oog. Vijfendertig. Of zesendertig. Bij eenendertig verloor ik even de draad omdat de filterpomp louder werd. Morgen tel ik opnieuw. Het is belangrijk om dingen bij te houden.
Vandaag heb ik een bel geblazen
Lief dagboek, Eén grote bel. Ze steeg op naar het oppervlak en verdween. Poef. Weg. Misschien was het een bericht. Aan niemand. Over niks. Maar het voelde goed.