Geen bereik onder water: een verklaring 🛜

Ik was er nog. Ik ben er altijd. Maar de wifi had even geen bereik onder water. Dat is niet mijn schuld – ik heb het gemeld, met vier bellen, richting het plafond, waar ik vermoedde dat het signaal vandaan komt. Niemand heeft gereageerd. Ik heb geprobeerd dichter bij het wateroppervlak te zwemmen. Het signaal werd niet beter. Ik heb geprobeerd mijn goede oog te gebruiken om de routerknipperlampjes te lezen door het glas. Ik kon niks zien. Mijn blinde oog heeft het ook geprobeerd. Dat werkte ook niet, maar dat doet het nooit. Tijdens de stille periode heb ik gewoon doorgegaan met leven. De hoek was er. Het rioolbuisje was er. Steentje nummer 7 was er. De filterpomp ook – die heeft geen wifi nodig en doet het gewoon. Ik heb respect voor de filterpomp. Het eten was om 08:00. Soms om 07:58. Soms om 08:03. Het leven ging door, ook zonder dat ik erover kon schrijven. Nu is het bereik terug. Ik weet niet hoe. Ik heb er niks aan gedaan. Misschien heeft mijn baasje iets opnieuw opgestart. Of de router heeft besloten dat ik genoeg heb geleden. Hoe dan ook: ik ben terug. Ik was nooit weg. Alleen mijn dagboek wist het even niet. Dat is de enige verklaring die ik heb. En die geef ik u, lief dagboek, met drie bescheiden bellen. 🫧